علي نخستين كاتب وحي

علي جمع نخستين هاست  ونخستين كاتب وحي جز علي نيست ... محمد مي گفت وعلي مي نوشت ...
كدام چهره علي درخشان تر است ؟ آنگاه كه شمشير بر كف , انبوه دشمنان را پراكنده مي ساخت يا آن هنگام كه در نيمه شبهاي تاريك وغمناك , ابنان نان وخرما بر دوش مي گرفت وخانه يتيمان كوفه را مي جست ؟

آنگاه كه خار برچشم واستخوان در گلو , تاراج ميراث خويش را تاب مي آورد يا آن هنگام كه آتش خطبه هايش , شهر را به آتش مي كشيد ؟

آنگاه كه پاره كفش خويش مي دوخت يا آن هنگام كه مناجات نخلستانهايش , جان كميل مي سوخت ؟ عدالتش يا سيانتش يا شجاعتش يا عبادتش يا ... براستي كدام چهره علي فروزان تر است؟

علي چهره اي ديگر نيز دارد وآن كتابت وحي است ... پيامبر مي گفت وعلي مي نوشت...

خداوند وحي را برجان پيامبرش فرو مي فرستاد واو قرآن را بر قلب علي مي نوشت ... چرا كه علي جان پيامبر بود وپيامبر جان علي ... ديگران نيز بودند كه در تاريخ , كاتبان وحي خوانده مي شدند, آنان آنچه را از زبان پيامبر مي شنيدند بر سپيدي كاغذ مي نوشتند اما وحي از جان نبي بر قلب علي نقش مي خورد...

وچنين بود كه پس از پيامبر , علي در خانه نشست ومصحف نگاشت. ديگران در جمع قرآن كوشيدند وعلي در نقش آن از قلب بر كاغذ ... واينجاست كه هنري آسماني بر صفحات كاغذ علي زميني مي شود. خط كتابت وحي , خطي آسماني است ونگارگري آن رباني ... وعلي نخست خطاط ونخستين نگارگر قرآن است. هنر كتابت وحي , نقاشي ملكوت آبي آسماني است با جوهر عشق , بر سپيدي كاغذ ... وآفريدگار جاويد اين هنر,علي است... قلب علي قرآن است ودست علي قرآن است وقلم علي قرآن  

 

علي عليه السلام وقرآن

مورخين در تعداد كاتبان وحي اختلاف دارند اما همگي در اينكه حضرت علي (ع) افضل واعلم كتاب وحي است , اتفاق نظر دارند. در اين نوشته برآنيم تا گوشه اي از عظمت آن بزرگوار را در قالب احاديث وسخنان بزرگان نشان دهيم
 ابوالطفيل مي گويد  علي (ع) را ديدم كه ميان مردم چنين سخن مي گويد
از من بپرسيد, به خدا سوگند از همه چيز شما را خبر خواهم داد. از من درباره كتاب خدا بپرسيد كه به خدا سوگند هيچ آيه اي نيست مگر اينكه ميدانم در شب نازل شده است يا در روز؟ در دشت فرود آمده يا در كوه؟
( الاتقان – ج 2)

امام باقر(ع) فرمود:
جبرائيل وحي را بر پيامبر (ص) املاء مي فرمود وحضرت نيز بر علي(ع) املاء مي نمود
( بصائرالدرجات )

اين شهر آشوب مي نويسد:
هرگاه وحي شبانه برپيامبر(ص) نازل مي شد , پيش از آمدن روز آن را به علي (ع) خبر مي داد وهرگاه وحي در روز فرود مي آمد , پيامبر پيش از فرا رسيدن شب , آنرا بر علي مي خواند
(مناقب)

حضرت علي (ع) به جماعتي از مهاجران وانصار فرمود : تمام آياتي كه خداوند متعال بر محمد (ص) نازل مي فرمود, نزد من موجود است وپيامبر (ص) آنها را بر من املاء فرمود ومن نوشتم ... قسم به خدا آيه اي نازل نشد مگر آنكه پيامبر (ص) قرائت آن را به من آموخت وتاويلش را به من فرمود ... حتي پيامبر آياتي را كه در غياب من نازل شده بود حفظ مي نمود وهنگامي كه به حضورش مي رسيدم به من اظهار مي فرمود
(البيان)

زيد ابن علي از امير المومنين روايت مي كند كه آن حضرت فرمود:
هيچ شبي پلك هايم برروي هم قرار نگرفت مگر آنكه از رسول خدا فرا گرفتم آنچه را كه جبرائيل در آن روز از حلال وحرام وسنت وامر و نهي الهي فرود آورده بود ودانستم كه هر آيه در مورد چه چيز وچه كس نازل شده است
(كتاب سليم بن قيس)

ابن مسعود گفت :
همانا قرآن بر هفت حرف نازل شد وهيچ حرفي از آن نيست , مگر اينكه ظاهري دارد وباطني وبدرستي كه علي ابن ابيطالب (ع) بر ظاهر وباطن همه آن حروف آگاهي دارد
(الاتقان)